I Norsken, måtte vi lage ein fornermelse , og svare på den via eit dikt…
Ja eg trur eg er noko,
puster gjør eg vel.
Ser du ikkje det?
Hører du ikkje det?
Det er du som er
det null du sier eg er.
Når du ikkje lenger slår
med hjertet du har,
er det ingen som vil huske
din eksistens
Ja når Gud står
og skal ta i mot deg,
kommer du ikkje inn.
Som ein vissen rose er du,
hjelpe deg kan ingen.
Håpet du har
om å vere eit fjell,
vil aldri skje
så svak som du er.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar